อีก 6 วันก็จะถึงวันครบรอบ 1 ปีที่เรากับเค้าคบกันแล้วแหละ
:) ดีใจจัง

ที่ผ่านมาเราทะเลาะกันหลายครั้งมาก
ไม่ว่าจะเรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องเรียน เรื่องสุขภาพ
( เรื่องเรียนจะเยอะหน่อย )
และเรื่องที่เค้าชอบอารมณ์ไม่ดีใส่เรา แล้วพูดจาหยาบคายเล็กน้อย

..

มีเพื่อนบอกว่า " เป็นกู กูเลิกไปนานแล้ว "
แต่ฉันมีความสามารถพิเศษ อย่างน้อยก็เหนือผู้หญิงหลายคนมากๆล่ะน่ะ
คือทนเก่ง ( อยู่ทน หรือทนอยู่ ? เคยได้ยินมั้ย )

ส่วนเค้า
ทนไม่เก่งเลย

ทนการรอไม่ได้ ทนนู่นนี่ไม่ค่อยได้
ส่วนเรา เราทนได้ ( ยกเว้นถ้าอากาศร้อนน่ะนะ ก็ทนน่ะ แต่บ๊นบ่น )
ชั่ววูบหนึ่งของความคิด ฉันเคยคิดว่า
ทำไมต้องมาไม่เป็นตัวเองบางที ถ้าต้องฝืนอะไรมากนัก ก็พอมั้ย
แล้วใครแม่งอารมณ์ไม่ดีแล้วมาพาลใส่ "คนรัก" ของตัวเองบ้างวะ ?
ตกลงเราเป็นแฟน หรือลูกกันแน่ เคยใส่ใจความรู้สึก
ใส่ใจจิตใจของฉันบ้างไหม ?
เคยรู้บ้างไหมว่าฉันจะน้อยใจแค่ไหน ? ฉันจะอยากให้เรามีความสุขกันแค่ไหน ?
เคยรู้บ้างไหม ว่าฉันต้องปรับตัวเท่าไร เพื่อ 'เธอ'
ฉันไม่เคยพูด
กี่ครั้ง ก็ไม่เคยพูดออกมา

จะโกรธ จะน้อยใจเท่าไร ก็ไม่พูด
เคยแต่ " งืออ น้อยใจน้า " นั่นมัน คนละอย่างกันนะ

..

....

..........................วันเวลาผ่านไป

กลายเป็นการปรับตัวที่ดี ^^
ฉันดีใจ ที่ฉันเป็นคนทนเก่งที่สุดเลยรู้มั้ย
ฉันภูมิใจ ที่ฉันเป็นวีณคนใหม่ได้ขนาดนี้ ฉันไม่ตะคอกกลับตอนที่เค้าอารมณ์ไม่ดีใส่ฉัน โดยที่ฉันไม่ได้ทำอะไรสักนิด

เรากับเค้า ช่างต่างกันเหลือเกิน
ทั้งอายุ ทั้งความคิดบางอย่าง แต่ในเรื่องความคิด
ก็จูนเข้าหากันได้ดี
แต่บางเรื่องยังไม่ได้อยู่ แต่ไม่จำเป็นต้องจูน

 

ส่วนเรื่อง รัก โรแมนติคน่ะ
ฉันพยายามทุกวิถีทาง แต่บางทีเวลาก็ไม่เอื้ออำนวย และทรัพย์ด้วย
ฉันต้องใช้ปัจจัยภายนอกช่วย
เพราะปัจจัยภายใน คือจิตใจของเค้า มันไม่โรแมนติคน่ะสิ
ก็เอาเถอะ ไม่เป็นไร
แต่ฉันได้อยู่กับเขา ก็มีความสุขแล้วล่ะ
( ตอนที่อารมณ์ดีๆน่ะนะ )

:D

 

 

ฉันเป็นคนคิดถึงอนาคตข้างหน้า
เค้าบอกว่า ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ฉันกลัวว่าวันนึงจะต้องเลิกกันไป เมื่อไรฉันจะได้เจอคนของฉันเสียที
เค้าไม่กลัวที่จะต้องเลิกกันไป
ฉันง้องแง้งที่สุด
เค้าเป็นผู้ใหญ่ที่สุด
ฉันขี้งอนที่สุด
เค้าไม่ค่อยสนใจ และไม่ง้อ ( ไม่ได้ตั้งใจง้อน่ะ ง้อให้ยัยนี่เป็นพิพิธี เช่น " โอ๋ " แล้วก็จบกัน )
ฉันโรแมนติค อ่อนไหวง่าย
เค้าไม่โรแมนติค และเข้มแข็ง ( แต่เครียด )
ฉันใช้เงินเมื่อมีเงิน และออมน้อย
เค้าออมเมื่อมีเงิน และใช้น้อย
ฉันคิดถึงเรื่องความรักเป็นสิ่งสำคัญมากของชีวิต
เค้าคิดถึงเรื่องงานและครอบครัวสำคัญมากกว่า
ฉันคิดถึงเค้าก่อนใครตอนตื่น
เค้าวางตารางอ่านหนังสือก่อน
ฉันขี้แง
เค้าไม่เคยร้องไห้ให้เห็นสักครั้ง
ฉันอายุ 18
เค้าอายุ 23
ฉันวาดฝัน จินตนาการตลอดเวลา ( ถ้าเราได้ไปกินข้าวแบบนี้ด้วยกันคงจะโรแมนติคน้อ '-' ? แล้วเอาเข้าจริงก็ไม่ ฮาๆ )
เค้าไม่วาดฝันอะไร ( บอกแล้วไง เค้าไม่โรแมนติค )
ฉันเกลียดการอ่านหนังสือ
เค้าชอบการอ่านหนังสือที่สุด
ฉันรักศิลปะ
เค้าเกลียดศิลปะ
ฉันชอบกะเพราหมูกรอบที่สุด
เค้าไม่กินกะเพรา และไม่กินหมูกรอบ
ฉันชอบเกาหลี
เค้าชอบญี่ปุ่น
ฉันขี้หึง และหวงเค้า
เค้าไม่หึง และหวงฉัน ( เป็นห่วงซะมากกว่า )
ฉันรอเค้าได้เป็นชั่วโมงๆ
เค้าจะอารมณ์ไม่ดี แล้วคิดว่า " ก็นัดแล้วไม่ใช่หรอ " หรือมีเหตุผลอะไรที่ต้องช้าขนาดนี้
ฉันเป็นห่วงจิตใจเขาก่อนอย่างอื่น
เขามักจะเป็นห่วงเรื่องเรียน และสุขภาพของฉันมากกว่า ( เค้าเป็นห่วงจิตใจคนอื่นมากกว่าฉันซะอีก )
ฉันมองเค้าเป็นคนรัก ผู้ชายของฉัน
เค้ามองฉันเป็นเด็กในบางที และเหมือนลูกที่ต้องดูแลมากกว่า ( มั้ง )
ฉันสายเสมอ
เค้าตรงเวลา และมาก่อนเสมอ
ฉันเกลียดกีฬา
เค้าชอบเล่นกีฬา
ฉันขี้น้อยใจ อยากได้ความรักจากเค้าเสมอ
เค้าไม่ขี้น้อยใจ และดูเหมือนไม่ต้องการ ไม่เรียกร้องอะไรจากความรักของฉัน
ฉันแรงน้อย ไม่ค่อยมีแรง
เค้าแรงเยอะ ซุปเปอร์แมน
ฉันอยากเลี้ยงสัตว์
เค้าไม่ชอบเลี้ยงสัตว์
ฉันชอบหนังโรแมนติค
เค้าชอบหนังที่มีอะไรให้คิดเสมอ
ฉันพูดมาก
เค้าไม่ค่อยพูด
ฉันไม่คอ่ยเก็บอารมณ์อยู่
เค้ามีหน่วยกรองตลอดเวลา
ฉันชอบสีชมพู สีขาว
เค้าชอบสีน้ำเงิน ส้ม
ฉันชอบพูด ระบาย และอยู่กับเพื่อนเวลาเครียด
เค้าชอบอยู่คนเดียวเงียบๆลำพัง
ฉันชอบอยู่กับคน มีอะไรให้คุย
เค้าชอบอยู่คนเดียวซะมากกว่า
ฉันแสดงออกทางความรัก
เค้าเป็นประเภทรักนะแต่ไม่แสดงออก
ฉันทำตามเกือบจะทุกอย่างถ้าเค้าขอ ถึงแม้ฉันไม่ชอบ
เค้าทำตามที่เค้าอยากทำ แม้ว่าฉันจะขอแค่ไหน นานๆทีเค้าถึงจะยอม
ฉันขี้เหงา
เค้าไม่เคยเหงา ( นี่ก็ทำให้ฉันน้อยใจชะมัดเลย )
เค้ามีอิทธิพลต่อฉัน
ฉันไม่มีอิทธิพลต่อเขา
ฉันไม่มีความเป็นผู้นำ
เค้ามีความเป็นผู้นำเต็มร้อย
ฉันใช้อารมณ์ + ความรู้สึก + เหตุผล
เค้าใช้เหตุผล ( ทำให้บางอย่างก็ต้องทะเลาะกัน เห็นได้ทั่วไปทุกคู่ " ไม่มีเหตุผลเลย " ออกจากปากฝ่ายชาย )
ฉันชอบถ่ายรูป
เค้าไม่ชอบถ่ายรูป
ฉันชอบลองของแปลกใหม่เสมอ
เค้าชอบอะไรก็จะอยู่กับสิ่งนั้นตลอด ( เช่น การกิน )
ฉันมีเซนส์
เค้าไม่มีเลยสักนิด
อ้อ
ฉันเป็นนางเอก
เค้าเป็นตัวร้ายน่ะ :P
ฯลฯ

 

ขอให้ความแตกต่างเหล่านี้เป็น
" ความแตกต่างที่ลงตัว "
ด้วยเถอะ

 

..

.

แต่ยังไงก็ตาม

ฉันรักเค้า        และ
เค้ารักฉัน

เท่านี้พอที่จะถ่วงน้ำหนักของความแตกต่างของอีกฝั่งให้ตั้งตรงได้มั้ยนะ ?

 

อ้อ อีกที
อยากจะขอบคุณผู้ชายคนนี้ ที่ทำให้ฉันโตขึ้นมากมาย
เปลี่ยนความคิดฉันได้หลายอย่าง
ทำให้ฉันมีมุมมองที่ต่างไปจากเดิมในหลายด้าน จนเพื่อนยังทักเลย
และประโยคที่ว่า
" เราจะแสดงความรู้สึกและอารมณ์ ก็ต่อคนที่เราสนิทมากๆด้วยเท่านั้นแหละ "

 

ฉันรู้ว่าฉันต้องการใคร ที่ตื่นนอนมาตอนเช้า
แล้วเห็นใบหน้าเขาเป็นคนแรก
ในทุกๆวัน

อยู่ด้วยกันไปนานๆนะต้น
วีณสัญญา วีณจะอยู่กับต้นไปนานๆเลย
อยู่ง้องแง้ง น่ารำคาญจนต้นต้องไล่เลยล่ะ
อยู่ดูแลต้น จนวีณไม่สบายแทนเลยเอ้า !
:)

 

 

 

แล้วมันน่ามั้ยล่ะ
ฉันเก็บจูบแรกของฉันมาตลอดทั้งชีวิต ไม่ให้ใครทั้งนั้น
แม้ว่าเพื่อนผู้หญิงก็ตาม
ฉันเก็บไว้ให้ ผู้ชายคนที่ฉันจะอยู่ด้วยตลอดไป
แล้วนาย -.- ยีราฟ มาลักเอาไป
รับผิดชอบเลยนะ !!!

 

P.S. * i love you & thanks for staying together for almost a year  
P.S. * can it be you ?

 

 

edit @ 11 Aug 2008 02:10:04 by ดับเบิลยู ดับเบิลอี ดับเบิลเอ็น.

 

เพราะฉัน
ฉันเองทุกอย่าง

ภายนอกดูเหมือนยิ้ม สดใส ร่าเริง
หารู้ไม่ ภายใต้รอยยิ้มนั้น จิตใจกำลังบึ้งตึงอยู่
ฉันมีปัญหาทางครอบครัว ฉันมีปัญหาด้านจิตใจ

ฉันมีความสามารถพิเศษ
ฉันสามารถโทษตัวเองว่าโง่ได้กี่ครั้งไม่รู้จบ
ฉันสามารถหาข้ออ้างให้ตัวฉันผิดได้ ไม่ว่าฉันจะถูกแค่ไหนก็ตาม

..

.

ฉันรู้สึกแย่

แย่จัง ที่ต้องเป็นแบบนี้
ต้นเป็นคนบอกว่า มันมาจากการเลี้ยงดู
ฉันขอโทษคนอื่นสักครั้งได้ไหม ?

ฉันเป็นแบบนี้เพราะเลี้ยงฉันมาใช่ไหม
ฉันไม่ผิด ใช่ไหมที่มีนิสัยแย่ๆแบบนี้น่ะ ?

 

..

วันนี้ ไปเรียนบัญชี
นัท นัท ต้น พี่ตั้ม แจ็ค พลุ ฉัน
เหมือนฉันเป็นคนเดียวที่ยังทำแบบฝึกหัดนั้นไม่ได้

พี่หวายไม่อยู่
ฉันไปถามต้นหลายครั้ง ต้นกำลังขมักเขม้นทำของตัวเองอยู่ และถามเสมอว่า 
'ทำไมไม่ถามพี่หวาย?'
ฉันรู้สึกน้อยใจ แต่มันไม่ใช่ความผิดของต้น ฉันไม่ได้ทำให้ตัวเองผิดนะ
แต่มันไม่ใช่จริงๆ ฉันหัวช้า และขี้เกียจ ควรจะขวนขวายให้มากกว่านี้
หันไปถามพี่ตั้ม ก็ไม่ตอบ ฉันยิ่งรู้สึกแเย่เลย

ฉันนอนฟุบลงไป
และน้ำตามันก็จะไหลออกจากตา
ไม่ได้นะ ฉันคิดในใจ ห้ามเด็ดขาด และมันก็ไม่ไหลออกมา
ฉันน้อยใจตัวเอง แต่ฉันนั่นแหละ ที่ไม่พยายาม จริงๆสมองคนไม่เท่ากัน ต้นก็บอก
ฉันต้องเรียน 2 เท่าของคนอื่น ถึงจะเข้าใจอย่างคนอื่น
ฉันเข้าใจตรงจุดนั้น แต่ตอนนั้นมันเป็นเวลาเรียนพร้อมกับคนอื่น
ฉันไปพร้อมกับคนอื่นไม่ได้ เข้าใจภาพที่นักวิ่ง จาก 5 คน 4 คนวิ่งไปสุดตรงนั้นแล้ว
แล้วมีคุณ วิ่งตามหลัง แม้จะวิ่งเต็มที่ ก็ยังไปไม่ถึงเค้า
ฉันรู้สึกอิจฉาสมองของคนอื่น แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันโง่

ที Manage ฉันยังทำได้เลย
แต่ฉันก็ต้องอ่านมากกว่าคนอื่นอยู่ดี
ดังนั้น ก็ต้องขยัน
แม้จะได้รับความกดดันจากในห้องเรียน ที่เรียนพร้อมกับคนอื่น ในเวลานั้น มันช่วยอะไรไม่ได้

แต่

ขอเวลาให้คนขี้เกียจอย่างฉันได้ปรับตัวหน่อยได้มั้ย
คนที่ไม่เคยอ่านหนังสือ คนที่ลอกแต่การบ้าน
ได้มั้ย ? กำลังพยายามจะอ่านหนังสือให้ได้นะ T-T

..

เออลืมไป วันนี้ เจ็บคอจัง
เหมือนจะไม่สบายเลยล่ะ ต้องรอดูอีก 2-3 วัน

..

นั่ง Taxi กลับ
กินเสต็กแถวบ้านกัน แพงจัง
ระหว่างทางเดินจะไปร้าน ต้นก็พูดกับฉัน
ถามว่าเป็นอะไร เครียดหรอ ?

เครียดสิ 
ฉันกำลังรู้สึกแย่
ถึงจะดูว่าหายแล้ว ข้างในมันยังคาอยู่น่ะ

เหมือนกับที่ทะเลาะกับครอบครัวน่ะ
มันไม่ต่างกัน

ฉันเก่ง
ที่สามารถยิ้มร่าเริงได้ ฉันมั่นใจว่าถ้าเป็นคนอื่น 
อาจจะเป็นเด็กมีปัญหามากกว่าฉันก็ได้
อย่างน้อยฉันก็เก่งในด้านนี้นะ

.

..

ฉันน้อยใจ และเสียใจ
อยากให้ต้นโอ๋
อยากให้ต้นเป็นห่วง แต่ฉันก็รู้ว่าเค้าเป็นห่วง
อยากคุยกับต้นนานๆ อยากอยู่ด้วยกัน
อยากให้เค้ารักฉันมากๆ แต่นั่นมันแปลว่าเห็นแก่ตัวเกินไป
อยากให้ฉันเก่งกว่านี้ จะได้ไม่ลำบากต้น และฉันรู้สึกแย่ว่าฉันทำให้ต้นดูไม่ดี ที่มีแฟนไม่เก่ง
อยากให้ต้นพูดดีๆด้วย
อยากไปเที่ยวกันบ่อยๆ อยากไปขี่จักรยาน อยากไปนู่นไปนี่ด้วยกัน
อยากทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน อยากยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกันเสมอเลย ><


ฉันมีนิสัยชอบเอาแต่ใจตัวเอง
อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยได้อะไรเท่าไร
และถูกขัดขวางในสิ่งที่อยากได้มาตั้งแต่เล็ก

ฉันจะพยายามไม่ขออะไรมาก ไม่เอาแต่ใจตัวเอง
ไม่หวังให้ใครเป็นอย่างที่ฉันอยากให้เป็น
ฉันจะไม่เอาแต่ใจตัวเอง
แค่มีต้นอยู่ด้วยก็ดีใจแล้ว แค่เค้ามาส่งที่บ้านทุกวัน ก็ดีใจแล้วล่ะ มีต้นคอยให้กำลังใจ คอยช่วยเหลือก็ดีใจแล้ว
><* แต่จริงๆข้างในก็อยากนู่นอยากนี่ไปหมดล่ะนะ แต่พอพอ

 ..

ตอนนี้คุยโทรศัพท์กับออมอยู่
คุยกันสนุกสนาน เย้เย้ เดี๋ยวจะอ่านหนังสือละล่ะ

ต้นอยากให้อ่านหนังสือ
อยากให้ตั้งใจอ่าน

ต้นเป็นคนเดียวที่ไม่ด่าวีณโง่ หมายถึงคนใกล้ตัวมากๆน่ะ
หมายถึงต้น cheer up วีณ ขอบคุณนะ
แต่มันคงต้องใช้เวลา
เพราะวีณเจอมาเป็นสิบปีเลย จนมันติดเป็นนิสัย

ต่อไปนี้จะพยายามให้กำลังใจตัวเอง
แล้วก็จะพยายามไม่ด่าตัวเองให้มากเกินไป
ต้องทำให้ได้เลย แง้
ไม่ก็เอาให้มันดีกว่านี้ก็พอ

 

 

..

วางหูจากออมละ

 

 

 

 

 

wanna be like this forever.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

what do you think ?

ขอโทษนะต้น ที่เปิดคอม ต้นพูดว่า " ไม่เปิดคอมนะ "
วีณอยากอัพจริงๆ เข้าใจวีณหน่อยนะ วีณจะรีบไปอ่านหนังสือแล้ว

 

 

วันนี้ตอนเย็นซ้อมเชียร์
แล้วก็ไปหอต้นเหมือนเดิม

.

..
นอนคุยกัน จับมือด้วย แฮะๆ
ต้นจะอ้วกตอนที่ซ้อมเชียร์อยู่ น่าสงสารจัง นอนไม่พอ
วันนี้เลยบอกให้ต้นอย่าลืมกินยานะ เพราะเมื่อคืนต้นลืมกินยา ^^
วีนเป็นห่วงน้า

 

" ก็ ตอนนั้น แจ็คกอดต้นด้วย "
ตอนเช้าวันที่ 19 แหละถ้าจำไม่ผิด อืมมม์

" แล้วทำไม อ้ะ ..หึงหรอ "
ง้า ><

" ก็ ก็ อื้อ นิดนึง "
" หึงก็หึงสิ ก็บอกมา ไม่เห็นเป็นไรเลย "

ไม่หึงได้ไง
มากอดต้นของเค้าได้ยังไงล่าาา ไม่ยอมม เย้ยยย.. เด๋วป๊าดดดดด~

.

..

ลุกขึ้นนั่ง เดี๋ยวจะกลับแล้ว
จับมือต้น พิงไหล่ต้นมีความสุขจังต้น

" ไอแจ็คใจร้าย มากอดยีราฟของเค้าได้ยังไง งือ "

" มานี่มา "
" หือ ? อ้ะ .. "
" แจ็คคงไม่ทำแบบนี้หรอกนะ "

ละต้นกอดวีน
ต้นกอดวีน >< กอด งึ้ยยย

กอดจากทางด้านหลังล่ะ อยู่ใกล้กันนิดเดียวเอง
หน้าต้นอยู่ตรงนี้ ..ไหล่ซ้ายวีน
ใจเต้น ตึกๆเลย

เฮ้ออ มีความสุขจัง
อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ ^^

ซักพัก ไอปอมาถามจะกินอะไร ? ต้นบอกเดี๋ยวซื้อแถวบ้านวีนกินมั้ง แล้วต้นก็ไปส่งวีน

..

ให้ตายสิ
น่ารักที่สุดเลย

 

 

เอ้อ
ต้นบอกว่า

" ตอนที่ว่ายน้ำเสร็จ ที่เดินจับมือกัน ..มันอุ่นจริงๆ "

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณนะต้น :)

 

 

edit @ 9 Dec 2007 20:43:08 by ดับเบิลยู ดับเบิลอี ดับเบิลเอ็น.